Hoi Sarojini,
Hoe gaat ie. Tijdje niets van je gehoord. Heb het document van Marjorie gelezen. Vond het niet erg veelzeggend, meer een serie momenten als feit en niet als momenten doorleeft. Maar goed, gaf toch wel een indruk van haar leven en de mobiliteit van de familie en de bevolkingsgroep waar onze familie toe behoorde; "The Anglo Indian".
Er is niet veel over bekend in de vorm van geschiedschrijving. In India was de Anglo Indian een soort tussengroep. Ze behoorden niet tot de Engelsen en ook niet tot de autochtone bevolking. Voor de gemiddelde Hindoe is een Anglo Indian gewoon een outcast. Dat was ook wel het dilemma van deze groep. Ze behoorden sociaal wat status betreft bij de laagste rangen van de Indiase maatschappij. Een Hindoe konden ze niet worden, een lid van de vele plaatselijke volksstammen en de laagste kasten van de Hindoes ook niet. Ze konden niet anders dan zich richten op de participatie in Brits Indische maatschappij. Maar de blanke leden van die Brits Indische maatschappij keken neer op deze Eurassiens, zoals zij officieel werden genoemd. Dit kwam mede door het feit dat kinderen van Blanke en autochtone komaf buiten het huwelijk om ter wereld kwamen. In dit geval ging het vriijwel uitsluitend om mannen die in concubaat met een Indiase vrouw leefden.
Deze bijna statusloze bevolkingsgroep moest zich ook wel op de kolonialisator richten. Niet in de laatste plaats om een modus van overleven te zoeken. De enige plekken waar ze emplooi konden vinden was in dienst van instituties die in het verlengde van het koloniale bestuur lagen, zoals de Indian Railways, the Indian Post and Telegraph, etc. en anderzijds in dienst van private ondernemingen; handelshuizen, fabrieken, etc.
Je moet derhalve de bewering van Marjorie dat haar familie 'Engels' is in dit licht zien. Het was essentieel om dat te denken. Niet alleen om de kans op emplooy zeker te stellen, maar ook psychologisch. De Anglo Indian was had in zekere zin geen identiteit. Een Engelsman kwam uit Yorkshire of Cornwall, etc. uit dat en dat dorp of die en die stad. Daar had hij of zij bijvoorbeeld al generaties geleefd. Een Hindoestaan kwam uit Bengalen of Kerala. Zij behoorden tot een specifieke kaste en hadden vaak een lange historische band met hun streek van afkomst. Maar de Anglo Indian. Die had sowieso een gemengde achtergrond. Die wist na een of twee generaties al helemaal niet meer waar de wortels van hun familie lagen.
Dus Marjorie schrijft dat haar moeder Schots is. Maar dat is niet waar. Ze heeft Schots bloed, maar op welk moment in de familiegeschiedenis deze Schotse afkomst is begonnen weet ik ook niet precies. Het kan dat mijn grootmoeder half Schots was, maar het is meer waarschijnlijk dat haar grootvader Schots was en misschien zelfs haar overgrootvader. Feit is dat deze Schotse Macbean met een Indiase vrouw is getrouwd. Niet alle Anglo Indians werden buiten het huwelijk verwekt. Er waren genoeg Britse mannen die trouwden met lokale vrouwen en kinderen kregen. En dat bedoel ik met te zeggen dat weinig geschiedkundig werk gedaan is op dit gebied. Dat zou interessant kunnen zijn. Wat soort Britten trouwden met Indiase vrouwen. Wat soort statistische gegevens zou je kunnen verzamelen om wellicht te kunnen komen tot conclusies omtrent hun sociale achtergrond, status in het koloniale regiem, etc.
Het is tenslotte ook wel opmerkelijk hoe weinig woorden ze besteed aan de afkomst van haar vader. Die was gewoon een volbloed Bengaal. Maar goed. Ik schrijf dit niet om Marjorie te bekritiseren, maar meer om duidelijk te maken hoe belangrijk een nauw verwantschap met het Britse is voor haar en dat dit niet zo zeer een individuele voorkeur is als wel een voorkeur die onderdeel was, en haar geval nog is, van de psychologie onder de bevolkingsgroep waartoe mijn vaders familie behoorde.
Hier gaat alles zijn gangetje. Een paar weken geleden mijn portemonnee verloren. Ellende, aangezien daar naast geld ook bankpasjes, rijbewijs, ov kaart en nog zo meer in zat.
Nu ja ik was nog nooit mijn portemonnee kwijtgeraakt en het is wellicht een les voor de toekomst. 1 bankpasje en geen rijbewijs op zak tenzij ik met de auto weg moet.
Nelson was vorige week een paar dagen in Nederland. Zoals je wel al weet heeft oma nu een pacemaker, waarvoor zij een aantal dagen het ziekenhuis in moest. Nelson moest in Londen zijn voor zaken en plakte er een paar dagen Nederland aan vast. Zondag was het moederdag en toen zijn Tara en ik met je moeder en Erik naar Den Haag gegaan. Het was gezellig en we hebben asperges gegeten. Met oma gaat het wel goed. Ik ga proberen 1 keer in de week naar haar toe te gaan om wat in huis te helpen. Schoonmaken, klusjes en de tuin.
Dat was het zo'n beetje. Weet nog niet precies welke datum ik de oversteek naar Engeland ga maken, maar ik zal zodra ik daar wat meer zekerheid over heb de boot boeken. Maakt ook niet zoveel uit, gezien de vele mogelijkheden die er zijn om naar Dover te varen.
Liefs, pa
Hoe gaat ie. Tijdje niets van je gehoord. Heb het document van Marjorie gelezen. Vond het niet erg veelzeggend, meer een serie momenten als feit en niet als momenten doorleeft. Maar goed, gaf toch wel een indruk van haar leven en de mobiliteit van de familie en de bevolkingsgroep waar onze familie toe behoorde; "The Anglo Indian".
Er is niet veel over bekend in de vorm van geschiedschrijving. In India was de Anglo Indian een soort tussengroep. Ze behoorden niet tot de Engelsen en ook niet tot de autochtone bevolking. Voor de gemiddelde Hindoe is een Anglo Indian gewoon een outcast. Dat was ook wel het dilemma van deze groep. Ze behoorden sociaal wat status betreft bij de laagste rangen van de Indiase maatschappij. Een Hindoe konden ze niet worden, een lid van de vele plaatselijke volksstammen en de laagste kasten van de Hindoes ook niet. Ze konden niet anders dan zich richten op de participatie in Brits Indische maatschappij. Maar de blanke leden van die Brits Indische maatschappij keken neer op deze Eurassiens, zoals zij officieel werden genoemd. Dit kwam mede door het feit dat kinderen van Blanke en autochtone komaf buiten het huwelijk om ter wereld kwamen. In dit geval ging het vriijwel uitsluitend om mannen die in concubaat met een Indiase vrouw leefden.
Deze bijna statusloze bevolkingsgroep moest zich ook wel op de kolonialisator richten. Niet in de laatste plaats om een modus van overleven te zoeken. De enige plekken waar ze emplooi konden vinden was in dienst van instituties die in het verlengde van het koloniale bestuur lagen, zoals de Indian Railways, the Indian Post and Telegraph, etc. en anderzijds in dienst van private ondernemingen; handelshuizen, fabrieken, etc.
Je moet derhalve de bewering van Marjorie dat haar familie 'Engels' is in dit licht zien. Het was essentieel om dat te denken. Niet alleen om de kans op emplooy zeker te stellen, maar ook psychologisch. De Anglo Indian was had in zekere zin geen identiteit. Een Engelsman kwam uit Yorkshire of Cornwall, etc. uit dat en dat dorp of die en die stad. Daar had hij of zij bijvoorbeeld al generaties geleefd. Een Hindoestaan kwam uit Bengalen of Kerala. Zij behoorden tot een specifieke kaste en hadden vaak een lange historische band met hun streek van afkomst. Maar de Anglo Indian. Die had sowieso een gemengde achtergrond. Die wist na een of twee generaties al helemaal niet meer waar de wortels van hun familie lagen.
Dus Marjorie schrijft dat haar moeder Schots is. Maar dat is niet waar. Ze heeft Schots bloed, maar op welk moment in de familiegeschiedenis deze Schotse afkomst is begonnen weet ik ook niet precies. Het kan dat mijn grootmoeder half Schots was, maar het is meer waarschijnlijk dat haar grootvader Schots was en misschien zelfs haar overgrootvader. Feit is dat deze Schotse Macbean met een Indiase vrouw is getrouwd. Niet alle Anglo Indians werden buiten het huwelijk verwekt. Er waren genoeg Britse mannen die trouwden met lokale vrouwen en kinderen kregen. En dat bedoel ik met te zeggen dat weinig geschiedkundig werk gedaan is op dit gebied. Dat zou interessant kunnen zijn. Wat soort Britten trouwden met Indiase vrouwen. Wat soort statistische gegevens zou je kunnen verzamelen om wellicht te kunnen komen tot conclusies omtrent hun sociale achtergrond, status in het koloniale regiem, etc.
Het is tenslotte ook wel opmerkelijk hoe weinig woorden ze besteed aan de afkomst van haar vader. Die was gewoon een volbloed Bengaal. Maar goed. Ik schrijf dit niet om Marjorie te bekritiseren, maar meer om duidelijk te maken hoe belangrijk een nauw verwantschap met het Britse is voor haar en dat dit niet zo zeer een individuele voorkeur is als wel een voorkeur die onderdeel was, en haar geval nog is, van de psychologie onder de bevolkingsgroep waartoe mijn vaders familie behoorde.
Hier gaat alles zijn gangetje. Een paar weken geleden mijn portemonnee verloren. Ellende, aangezien daar naast geld ook bankpasjes, rijbewijs, ov kaart en nog zo meer in zat.
Nu ja ik was nog nooit mijn portemonnee kwijtgeraakt en het is wellicht een les voor de toekomst. 1 bankpasje en geen rijbewijs op zak tenzij ik met de auto weg moet.
Nelson was vorige week een paar dagen in Nederland. Zoals je wel al weet heeft oma nu een pacemaker, waarvoor zij een aantal dagen het ziekenhuis in moest. Nelson moest in Londen zijn voor zaken en plakte er een paar dagen Nederland aan vast. Zondag was het moederdag en toen zijn Tara en ik met je moeder en Erik naar Den Haag gegaan. Het was gezellig en we hebben asperges gegeten. Met oma gaat het wel goed. Ik ga proberen 1 keer in de week naar haar toe te gaan om wat in huis te helpen. Schoonmaken, klusjes en de tuin.
Dat was het zo'n beetje. Weet nog niet precies welke datum ik de oversteek naar Engeland ga maken, maar ik zal zodra ik daar wat meer zekerheid over heb de boot boeken. Maakt ook niet zoveel uit, gezien de vele mogelijkheden die er zijn om naar Dover te varen.
Liefs, pa
Two girls in Hebron
Recently I had an intensive experience in Israel during my exchange of
the MFA photography department to Bezalel in Tel Aviv. I chose to travel alone to be open for
new relationships with other people.
During my stay of five months in Israel I made a documentation of two
other female students visiting Israel and the Palestinian territories.
I did not want to make a documentation of Only Hebron. During my shoot
I also focused on the girls that are in the surrounding border areas
of Hebron an occupied territory by the Israeli army and Jewish
settlers. We went there with a group called 'Breaking the Silence' to
look at the areas that are usually best to go to with protection of
police force.
I tried working with the girls perspective of Hebron. I believe that
reality becomes blurred like a dream. I felt that this had a relation
with the way I experienced dealing with a complex political situation.
The way I use double exposures is the way I remember the occupied
territories, like a confusing memory.
The idea of visiting another culture with backgrounds containing
cultural diversities are combined with the environments that contain
political tension, this subject matter is something I would like to
pay attention to.
I tried to give the mostly negative portrayed environment another
perspective by photographing it's visitors as well. Instead of
ignorance and not knowing what is going on in this place I portray
these people who are visiting the areas and see what is going on there
with their own eyes. The documentation is a reflection of curiosity
at even these tense places in the world that we should not forget.
Recently I had an intensive experience in Israel during my exchange of
the MFA photography department to Bezalel in Tel Aviv. I chose to travel alone to be open for
new relationships with other people.
During my stay of five months in Israel I made a documentation of two
other female students visiting Israel and the Palestinian territories.
I did not want to make a documentation of Only Hebron. During my shoot
I also focused on the girls that are in the surrounding border areas
of Hebron an occupied territory by the Israeli army and Jewish
settlers. We went there with a group called 'Breaking the Silence' to
look at the areas that are usually best to go to with protection of
police force.
I tried working with the girls perspective of Hebron. I believe that
reality becomes blurred like a dream. I felt that this had a relation
with the way I experienced dealing with a complex political situation.
The way I use double exposures is the way I remember the occupied
territories, like a confusing memory.
The idea of visiting another culture with backgrounds containing
cultural diversities are combined with the environments that contain
political tension, this subject matter is something I would like to
pay attention to.
I tried to give the mostly negative portrayed environment another
perspective by photographing it's visitors as well. Instead of
ignorance and not knowing what is going on in this place I portray
these people who are visiting the areas and see what is going on there
with their own eyes. The documentation is a reflection of curiosity
at even these tense places in the world that we should not forget.
Dear Member of the Macbean clan,
I got your email address from the Macbean clan website
I am doing family research. With this email I included my family tree
of my grandfather who is George a son of Charlie and Prescilla.
At the moment I got stuck at Samual Macbean.
I found birth certificates of other members in earlier
generations and I found Samuel Macbeans death cetificate. With this
certificate I found out he was buried in Dacca in Bengal and he was a
clerk. He was born in 1872. But I can't find his birth certificate, I
don't know if he was born in Scotland or not. I've already consulted
the British Library and saw all there registers of India.
Would it be possible to find something in the archive about history
closly related to the Macbean family. Do you have any suggestions were
I could find out more about Samuel Macbean. Would there be any
documentation about shipowners during that time?
Would it be possible to see if this person is related to the scottish
Macbean clan?
Hopefully you can reply to my email it would be very helpfull if I can
include more information for my MFA Photography project that is
related with this family research.
My graduation will be next month so hopefully you can let me know if
there will be a possibility to find something in a short amount of
time?
Best Wishes
Sarojini Lewis
I got your email address from the Macbean clan website
I am doing family research. With this email I included my family tree
of my grandfather who is George a son of Charlie and Prescilla.
At the moment I got stuck at Samual Macbean.
I found birth certificates of other members in earlier
generations and I found Samuel Macbeans death cetificate. With this
certificate I found out he was buried in Dacca in Bengal and he was a
clerk. He was born in 1872. But I can't find his birth certificate, I
don't know if he was born in Scotland or not. I've already consulted
the British Library and saw all there registers of India.
Would it be possible to find something in the archive about history
closly related to the Macbean family. Do you have any suggestions were
I could find out more about Samuel Macbean. Would there be any
documentation about shipowners during that time?
Would it be possible to see if this person is related to the scottish
Macbean clan?
Hopefully you can reply to my email it would be very helpfull if I can
include more information for my MFA Photography project that is
related with this family research.
My graduation will be next month so hopefully you can let me know if
there will be a possibility to find something in a short amount of
time?
Best Wishes
Sarojini Lewis
Modern Macbean
Ancient Macbean
Clan MacBean Arrives On The Moon
The official records show that when Apollo 12 flew to the Moon, the crew was Pete Conrad, Dick Gordon, and Alan Bean. That's true...as far as it goes.
We also represented the hopes and dreams of the scientists and engineers who designed the rockets, spacecraft, and experiments. Our skilled instructors and flight controllers were there, too, as were our families and friends and all the American taxpayers who paid the bill. I found out later that as I stepped on the Moon on the morning of November 19, 1969, I represented my forefathers of the Clan MacBean.
The first mention of the Clan MacBean in Scottish history occurred about A.D. 1300. The word "Bean", at that time, meant "the lively one", and the "Mac" signified "the son of Bean". I think my mother would have agreed, when I was in my twos and threes, that she had a lively one.
The clan flourished in the Scottish highlands. John MacBean brought the clan to the new world, but not by choice. He was in the ranks, fighting for the Scottish King Charles II against Cromwell, the British dictator, at the Battle of Worcester. The Scots lost the battle and John MacBean was deported to Boston as a prisoner, arriving there on February 24, 1652.
John Bean (the ship's clerk had anglicized his name) was sold as an indentured servant to a sawmill operator in Exeter, New Hampshire. The boss's daughter quickly fell in love with him and, a short while later, they were married. Pete and Dick have laughed at this story and said, "The gift of great good luck was in the Bean genes even way back then."
Editor's note: A widely circulated story claims that Alan placed a piece of MacBean tartan on the Moon. We have the following from Alan, written on 30 April 2005: "As I remember it, I took Clan McBean Tartan to the moon and returned it to Earth. I did not leave any Clan McBean Tartan on the surface. I did, in fact, give a piece of the Tartan to the Clan McBean and also to the St. Bean Chapel in Scotland. And I've still got some of it in my possession. I did not, however leave any of it on the moon.
Subscribe to:
Posts (Atom)
